Λυχναράκια Αμαρτήματα

Category
Sweet

«Ψημιδευτή* αμαρτία…»

Από μικρά παιδιά «τσιμπούσαμε» μαζί με τη γιαγιά μας τα λυχναράκια, προσπαθώντας να μιμηθούμε τη μαεστρία της.

Κοντά της μάθαμε να εκτιμάμε τα αγνά υλικά, και να «δίνουμε» σε καθετί το χρόνο του.

Απαραίτητη τελετουργία μετά το φούρνισμα των καλιτσουνιών, το σκέπασμά τους με λεμονόφυλλα και λεμονανθούς από την τρίφορη** λεμονιά που είχε στην αυλή της. Ο τέλειος συνδυασμός του λεμονιού με το βάρσαμο*** και το φλισκούνι****, έδινε μοναδικά αρώματα στα καλιτσούνια της.

Αμαρτήσαμε αμέτρητες φορές τη μεγαλοβδομάδα, τρώγοντας στα κλεφτά από την πιατέλα που τα είχε στολισμένα, για να φαγωθούν τη βραδιά της Ανάστασης.

Ελάτε να «αμαρτήσετε» μαζί μας δοκιμάζοντας τα καλιτσούνια μας, φτιαγμένα με τον ίδιο τρόπο που τα έφτιαχνε η γιαγιά μας η κυρά Σωσώ, η «Σουσουράδα».

Οι πρώτες ύλες αδιαπραγμάτευτες: εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, γλυκιά μυζήθρα, λεμόνια, πορτοκάλια, δυόσμος, φλισκούνι****, όλα φερμένα από την Κρήτη.

 

«Φλισκούνι στα καλτσούνια της
έβαζε η Σουσουράδα,
λεμονανθούς τα στόλιζε,
τα τρώγαμε αράδα*****.»

 

* στολισμένη, διακοσμημένη, φανταχτερή
** καρποφορούσε τρεις φορές το χρόνο
*** δυόσμος
**** άγρια μέντα από την Κρήτη
***** το ένα μετά το άλλο, συνεχώς